Het einde van een tijdperk – reizen naar je werk – deel 1

Het is inmiddels alweer vijf jaar geleden dat ik ben afgestudeerd voor de opleiding onderwijsassistent. Direct daarna ben ik verder gaan studeren, HBO ecologische pedagogiek. Op de hogeschool Utrecht in Amersfoort. Ik woon zelf in Hengelo (toen nog in een klein dorpje naast Hengelo), niet echt naast de deur dus. Ik kon uit twee dingen kiezen: op kamers gaan in Amersfoort of thuis blijven wonen en dagelijks meer dan 4 uur reizen. Ik koos voor dat laatste. Nu is er een einde gekomen aan de dit tijdperk. Waarom? Dat lees je in deze blog.

Ik begon mijn studie ecologische pedagogiek in september 2012. De dichtstbijzijnde plek waar ik dit kon doen was in Zwolle of Utrecht. Ik ben naar de opendag geweest in Zwolle, maar dit sprak me helemaal niet aan. Dus koos ik voor Utrecht (Amersfoort). Net in dat jaar was de opleiding verplaatst van Utrecht naar Amersfoort, wat voor mij toch zo’n anderhalf uur zou schelen. Ik ben heel blij dat ik gekozen heb voor de HU, ik heb er vier fijne jaren gehad!

Het nadeel was wel, dat ik stages moest zoeken in een straal van 60km rondom Amersfoort, zodat de plek te bereiken was voor de docent die één keer per jaar langs kwam om te kijken (…). Het eerste jaar had ik dankzij mijn ervaring als onderwijsassistent vrijstelling van mijn stage. Het tweede jaar liep ik stage op een school in Deventer (Ambelt, speciaal onderwijs). Het derde jaar liep ik stage in Amersfoort (Kentalis, vroegbehandeling). 

In mijn vierde jaar ging ik, naast mijn minor en afstuderen, werken op de vroegbehandeling. In Veenendaal en Utrecht. Dit contract liep af in juli 2016 waardoor ik op zoek moest naar iets anders. Ik wilde sùper graag binnen Kentalis blijven omdat ik de doelgroep zo leuk vind, dat ik ben gaan solliciteren op diverse vacatures. Zo ook op een vacature voor klassenassistent in Amsterdam. Hier ben ik aangenomen en heb ik van augustus 2016 – december 2016 gewerkt. Toen stapte ik namelijk weer over naar de vroegbehandeling, wat nog steeds mijn voorkeur had. Dit keer in Almere. Helaas moest er in maart (2017) ineens geruild worden omdat er een groep dicht ging in Almere. Ik werd overgeplaatst naar Bunschoten. Hier heb ik van maart tot juli 2017 gewerkt. 

Nu is er een einde gekomen aan het gegeven dat ik al vijf jaar lang gemiddeld 2,5 uur per dag moest reizen. Naar Amsterdam was het zelfs 3,5 uur! En dan heb ik het over een enkele reis (…). Voor school deed ik dit vijf dagen per week, voor werk drie dagen per week. 

Mijn contract liep helaas weer af en ik zou een vast contract moeten krijgen. Dit is helaas niet meer zo makkelijk tegenwoordig en daarom heb ik besloten om mezelf te verbreden. Ik ben vooral gaan solliciteren in mijn buurt en ben uiteindelijk aangenomen in Hengelo. Wel nog maar 4 uur per week (minimaal), maar ik hoop heel erg dat dit in de toekomst zal groeien naar meer uren. Ik ben blij met deze keuze. Wat zal ik een tijd over houden! Van gemiddeld 5 uur reizen per dag naar hooguit een uur per dag. 

“Nooit meer (ver) reizen. Nooit meer in de trein voor mijn werk. Nooit meer wachten op een (vertraagde) trein. Nooit meer ergeren aan een trein die weer kapot is. Nooit meer een seinstoring/wisselstoring/stroomstoring en daardoor te laat komen. Nooit meer meters lopen voor het beste plekje. Nooit meer wachten tot de overvolle coupé leeg raakt en de ongeduldige mensen de coupé in stormen. Nooit meer mensen die te laat uitstappen en vervolgens vinden dat je te vroeg in stapt. Nooit meer een half uur wachten op de volgende bus/trein. Nooit meer ergeren aan de mensen die praten in de stilte coupé. Nooit meer ergeren aan de mensen die hun grote koffer eerder een stoel gunnen dan de mensen om hun heen. Nooit meer in slaap vallen en bang zijn om vergeten uit te stappen. Nooit meer echt vergeten uit te stappen.”

Er wordt/is me vaak gevraagd hoe ik dat vol houd, zoveel reizen per week. Ik ben nu bijvoorbeeld al een half jaar 60 uur per week van huis. Meer dan een fulltime baan. In het artikel van volgende week geef ik tips aan jou, jij die nieuwsgierig bent hoe het is of jij die dit ook doet / gaat doen.

Tijd over om te YouTuben en meer tijd voor mijn blog!

Het is een feit dat ik verslaafd ben aan YouTube kijken. Zelf plaatsen ben ik nog niet aan toe. Het is altijd leuk om meer tijd over te hebben voor een verslaving toch? Haha. Ik wil ook meer artikels gaan plaatsen. Het liefst elke week op zondag. Gericht op dingen die ik mee maak, boeken die ik lees, reizen die ik maak en dingen die ik fantastisch (- of juist niet zo) vind.

Daarnaast wil ik verder gaan met het boek dat ik dit jaar eigenlijk wilde schrijven, wat nu misschien wel haalbaar gaat zijn. Het is nog afwachten hoeveel uren ik per week ga werken, maar gelukkig heb ik als back up nog mijn bijbaan in een zorginstelling. Genoeg te doen dus!

2 thoughts on “Het einde van een tijdperk – reizen naar je werk – deel 1

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s